Jak rosną zagrożenia związane z atakami hakerskimi w Polsce

Jak rosną zagrożenia związane z atakami hakerskimi w Polsce? Najnowsze dane pokazują gwałtowne zwiększenie presji na instytucje, biznes i użytkowników. Krajowe zespoły CSIRT przyjęły 682 245 zgłoszeń w 2025 r., a jednocześnie obsłużyły 272 941 potwierdzonych incydentów, co oznacza wzrost o 144,4% rok do roku [1][2]. W 2024 r. CERT Polska odnotował 600 990 zgłoszeń, co potwierdza narastającą skalę zjawiska i rosnącą wykrywalność [3]. Twarde liczby oraz struktura zdarzeń pokazują, że zagrożenia związane z atakami hakerskimi w Polsce są coraz bardziej złożone i kosztowne dla organizacji [3][1][2].

Jak szybko rosną zagrożenia związane z atakami hakerskimi w Polsce?

W 2025 r. do zespołów CSIRT w Polsce wpłynęło 682 245 zgłoszeń, a liczba obsłużonych incydentów wyniosła 272 941, co przełożyło się na wzrost o 144,4% względem roku poprzedniego [1][2]. Sam CSIRT NASK obsłużył 260 783 incydenty, notując wzrost o 152% [1][2]. Wcześniej, w 2024 r., CERT Polska przyjął 600 990 zgłoszeń, co unaocznia zarówno wzrost aktywności przestępców, jak i coraz sprawniejsze raportowanie oraz detekcję [3].

Dominujące kategorie zagrożeń to ransomware, ataki DDoS oraz oszustwa internetowe w kanałach e-mailowych, SMS i web, co zostało odnotowane w krajowych raportach i analizach operacyjnych [3][1][2]. Skala smishingu była w 2024 r. bardzo wysoka, co potwierdza ok. 355 tys. zgłoszeń podejrzanych wiadomości SMS [3]. Jednocześnie wzrost liczby zgłoszeń nie jest tożsamy z proporcjonalnym wzrostem liczby skutecznych włamań i może oznaczać także wyższą świadomość użytkowników oraz lepszą wykrywalność [3][1].

Co mówią oficjalne statystyki o incydentach ransomware i DDoS?

W 2024 r. zarejestrowano 147 incydentów ransomware, z czego 87 dotyczyło firm, 35 osób prywatnych oraz 25 instytucji publicznych [3]. W 2025 r. odnotowano 179 ataków ransomware, co potwierdza utrzymujące się wysokie ryzyko dla kluczowych sektorów oraz podmiotów przetwarzających wrażliwe dane [1][2]. Ransomware pozostaje jednym z najbardziej kosztownych i destrukcyjnych wektorów ataku z uwagi na szyfrowanie zasobów, kradzież danych oraz praktykę podwójnego wymuszenia [3][1].

Ataki DDoS nadal stanowią istotne ryzyko dla dostępności usług internetowych i ciągłości procesów, ponieważ polegają na masowym generowaniu ruchu, które przeciąża infrastrukturę sieciową i blokuje prawidłowy dostęp użytkowników [3][1]. Skutkiem są przestoje, straty finansowe i uderzenie w zaufanie do usługodawców [3][1].

Dlaczego zagrożenia związane z atakami hakerskimi w Polsce rosną?

Postępująca cyfryzacja administracji, biznesu, finansów i usług publicznych zwiększa powierzchnię ataku oraz liczbę potencjalnych punktów wejścia dla napastników [3][1]. Wraz ze wzrostem zależności organizacji od systemów IT nawet krótkie przerwy w dostępności mają bardziej odczuwalne skutki operacyjne i finansowe [1].

Dodatkowo na dynamikę zagrożeń wpływa łańcuch dostaw IT. Kompromitacja jednego dostawcy może przenieść ryzyko na wielu klientów, co zwiększa systemowe znaczenie pojedynczych podatności [1]. Czynniki geopolityczne wzmacniają aktywność wybranych grup i mogą sprzyjać działaniom sabotażowym oraz kampaniom destabilizacyjnym i dezinformacyjnym, co jest komunikowane w raportach instytucji państwowych [1][4].

Istotną rolę odgrywa sztuczna inteligencja. Usprawnia wykrywanie anomalii po stronie obrońców, ale także automatyzuje scenariusze ataku i ułatwia tworzenie bardziej przekonujących treści socjotechnicznych po stronie przestępców [1].

Na czym polega współczesny łańcuch ataku?

Współczesny incydent cyberbezpieczeństwa jest zwykle procesem, który obejmuje rozpoznanie celu, uzyskanie dostępu, wykorzystanie luki technicznej lub błędu człowieka, eskalację uprawnień, kradzież bądź szyfrowanie danych, a następnie utrzymanie dostępu lub żądanie okupu [1]. Model podwójnego wymuszenia w ransomware łączy blokadę systemów z groźbą publikacji wykradzionych informacji, co zwiększa presję na ofiary [3][1].

W ujęciu operacyjnym incydent cyberbezpieczeństwa to zdarzenie naruszające poufność, integralność lub dostępność danych i usług, które może zakłócić działanie systemów i procesów [3][1]. Sprawne rozpoznanie tej sekwencji zdarzeń skraca czas reakcji i ogranicza skalę strat [1].

Jakie są najczęstsze drogi uzyskania dostępu?

• Wiadomości phishingowe i smishingowe prowadzące do wyłudzenia danych uwierzytelniających lub płatniczych [3][1].
• Wyłudzenie informacji w rozmowach telefonicznych i manipulacja zachowaniem użytkownika, co ułatwia obejście zabezpieczeń [1].
• Wykorzystanie niezałatanych luk w oprogramowaniu i błędnych konfiguracji systemów oraz usług [3][1].
• Słabe lub powtarzane hasła oraz przejęte konta pracowników [3][1].
• Zainfekowane załączniki i aplikacje wprowadzające złośliwe oprogramowanie do środowiska ofiary [3][1].

Które sektory są najbardziej narażone?

Szczególnie podatne na ataki pozostają sektor publiczny, ochrona zdrowia, bankowość i finanse, energetyka, transport, małe i średnie przedsiębiorstwa oraz dostawcy usług cyfrowych. Te grupy podmiotów przetwarzają wrażliwe dane, utrzymują złożoną infrastrukturę i są połączone z szerokim ekosystemem partnerów i dostawców [1]. Małe firmy często mają ograniczone budżety bezpieczeństwa, a jednocześnie przechowują dane klientów i działają w łańcuchach dostaw większych organizacji [1].

W ochronie zdrowia w 2025 r. odnotowano 1441 incydentów bezpieczeństwa, w tym 5 incydentów poważnych oraz 8 ataków ransomware, co potwierdza wysoką wartość danych medycznych i krytyczność ciągłości świadczeń [5]. W skali kraju ransomware i DDoS utrzymują się jako wiodące ryzyka dla kluczowych systemów usługowych i informacyjnych [3][1][2].

Czym różni się zgłoszenie od incydentu i incydentu poważnego?

Zgłoszenie to informacja o potencjalnym zagrożeniu, która wymaga analizy. Dopiero po weryfikacji powstaje kategoria potwierdzonego incydentu. Incydent poważny ma dodatkowe kryteria dotyczące skali wpływu i konsekwencji dla ciągłości działania oraz bezpieczeństwa danych [3][1][5]. W 2025 r. krajowe zespoły CSIRT obsłużyły 272 941 incydentów przy 682 245 zgłoszeniach, co unaocznia różnicę między danymi wejściowymi a potwierdzoną skalą zagrożeń [1][2].

Statystyki nie oddają pełnego obrazu, ponieważ część ataków pozostaje niewykryta lub niezgłoszona, a metodyka klasyfikacji i obowiązki raportowe wpływają na porównywalność danych między sektorami i okresami [1]. Dlatego analiza trendów powinna uwzględniać zarówno liczby zgłoszeń i incydentów, jak i charakter wpływu oraz czas przywracania sprawności [3][1][5].

Jakie są skutki ataków DDoS, phishingu i ransomware dla organizacji?

Ataki DDoS uderzają w dostępność usług, powodując przestoje i straty finansowe oraz obniżając zaufanie do dostawców usług cyfrowych [3][1]. Phishing i kradzież tożsamości prowadzą do przejęcia kont, wyłudzeń środków oraz ułatwiają dalszą penetrację środowiska IT [3][1]. Ransomware łączy kradzież danych z szyfrowaniem zasobów, często z użyciem podwójnego wymuszenia, co eskaluje koszty techniczne, prawne i wizerunkowe [3][1].

Wysoka zależność od systemów IT powoduje, że nawet krótkotrwała niedostępność usług przekłada się na realne ryzyko biznesowe i operacyjne. Efekt domina może pojawić się w łańcuchu dostaw IT, gdy jeden kompromitowany podmiot wywołuje zaburzenia u wielu odbiorców [1].

Jak ograniczyć zagrożenia związane z atakami hakerskimi w Polsce?

Skuteczna ochrona wymaga połączenia technologii, procedur i szkoleń. Same programy antywirusowe nie wystarczą, ponieważ nie adresują całego spektrum ryzyk związanych z phishingiem, kradzieżą danych uwierzytelniających i błędami konfiguracji [1]. Kluczowe elementy to zarządzanie łatkami, segmentacja sieci, kontrola dostępu, bezpieczna konfiguracja usług i regularne kopie zapasowe testowane pod kątem odtworzenia [3][1].

Wzmacnianie odporności obejmuje także ciągłe podnoszenie świadomości użytkowników i personelu technicznego, jasny podział odpowiedzialności, plan reagowania na incydenty oraz skracanie czasu wykrycia i reakcji, co zmniejsza koszty odbudowy i ogranicza rozprzestrzenianie się ataków [3][1]. W środowisku zagrożeń wykorzystujących sztuczną inteligencję warto rozwijać detekcję anomalii i korelację zdarzeń oraz monitorować ryzyka w łańcuchu dostaw IT [1].

Podsumowanie

Dane z 2024 i 2025 r. pokazują, że zagrożenia związane z atakami hakerskimi w Polsce dynamicznie rosną. 600 990 zgłoszeń do CERT Polska w 2024 r., 682 245 zgłoszeń oraz 272 941 obsłużonych incydentów w 2025 r., a także utrzymujące się ryzyko ransomware i DDoS potwierdzają skalę wyzwań [3][1][2]. W ochronie zdrowia odnotowano 1441 incydentów w 2025 r., w tym 5 poważnych i 8 ransomware, co podkreśla krytyczność usług publicznych [5]. Jednocześnie wzrost zgłoszeń odzwierciedla rosnącą wykrywalność oraz świadomość, dlatego realna odporność zależy od całościowego podejścia do ludzi, technologii i procesów oraz od czasu reakcji [3][1][5][2]. Wpływ czynników geopolitycznych wymaga stałej czujności i współpracy z instytucjami państwowymi [1][4].